“`html

ความรุนแรงในครอบครัวเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้าและความก้าวร้าวในวัยรุ่น

การใช้ชีวิตในครอบครัวที่มีความรุนแรงส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อวัยรุ่น การสำรวจล่าสุดเผยว่าเยาวชนที่เผชิญเหตุการณ์ความรุนแรงระหว่างผู้ใหญ่ในบ้านมักพัฒนาพฤติกรรมก้าวร้าวและอาการซึมเศร้ามากขึ้น ผลกระทบเหล่านี้ส่งผลต่อทั้งเด็กชายและเด็กหญิง แม้ว่ารูปแบบของอาการจะแตกต่างกันตามเพศ

ตัวเลขพูดได้เอง: ประมาณ 14% ของวัยรุ่นที่ถูกสำรวจได้เห็นเหตุการณ์ความรุนแรงในครอบครัว บางคนเห็นของถูกทำลายระหว่างทะเลาะวิวาท บางคนเป็นพยานเห็นการตีหรือดึงรังแกระหว่างผู้ใหญ่ ประสบการณ์เหล่านี้ไม่ได้ผ่านไปโดยไม่ทิ้งร่องรอย วัยรุ่นที่เผชิญความรุนแรง 1-2 รูปแบบมีความเสี่ยงสูงกว่าปกติถึงสองเท่าที่จะตีกันทางกายหรือประสบภาวะซึมเศร้า สำหรับผู้ที่เผชิญความรุนแรง 3 รูปแบบขึ้นไป ความเสี่ยงเหล่านี้ยิ่งสูงขึ้นถึงสามเท่าสำหรับการตีกันและมากกว่าสองเท่าสำหรับอาการซึมเศร้า

พฤติกรรมก้าวร้าวไม่ได้จำกัดอยู่แค่การทะเลาะทางกาย วัยรุ่นที่เผชิญความรุนแรงในครอบครัวยังมีแนวโน้มที่จะเป็นเหยื่อหรือผู้กระทำการกลั่นแกล้งมากขึ้น ทั้งแบบตัวต่อตัวหรือออนไลน์ การกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ตแม้จะพบน้อยกว่า แต่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับสถานการณ์ที่ความรุนแรงในครอบครัวรุนแรงและเกิดขึ้นซ้ำๆ เด็กหญิงรายงานว่าตนเองเป็นเหยื่อของการกลั่นแกล้งแบบดั้งเดิมบ่อยกว่า ขณะที่เด็กชายมักเกี่ยวข้องกับการตีกันหรือการกลั่นแกล้งทางออนไลน์มากกว่า

สภาพแวดล้อมที่ยากจนขยายความเสี่ยงเหล่านี้ วัยรุ่นที่พ่อแม่มีระดับการศึกษาต่ำ ว่างงาน หรืออาศัยอยู่กับพ่อแม่เพียงคนเดียวมีโอกาสเผชิญความรุนแรงในครอบครัวมากขึ้น วัยรุ่นกลุ่มเดียวกันนี้ยังแสดงอัตราการเป็นภาวะซึมเศร้าและพฤติกรรมก้าวร้าวที่สูงขึ้นด้วย นี้ชี้ให้เห็นว่าความยากจนทางเศรษฐกิจและสังคมทำให้ผลกระทบจากความรุนแรงในครอบครัวรุนแรงขึ้น

ความรุนแรงระหว่างผู้ใหญ่ภายในครอบครัวไม่ได้จำกัดอยู่แค่การสังเกตของเด็กเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อพัฒนาการทางอารมณ์และสังคมของเด็ก วัยรุ่นที่โตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมเช่นนี้บางครั้งรับเอาความก้าวร้าวมาเป็นบรรทัดฐาน และนำแบบแผนเหล่านี้ไปปฏิบัติต่อในความสัมพันธ์ของตนเอง บางคนพัฒนาความยากลำบากในการจัดการอารมณ์ ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะซึมเศร้าหรือพฤติกรรมรุนแรงต่อเพื่อนร่วมชั้น

กลไกที่อธิบายความเชื่อมโยงนี้มีหลายประการ ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมระบุว่าเด็กจะเลียนแบบพฤติกรรมที่พวกเขาเห็น หากวัยรุ่นเห็นผู้ใหญ่แก้ไขข้อขัดแย้งด้วยความรุนแรงเป็นประจำ พวกเขาอาจมองวิธีการนี้ว่าเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ หรือแม้แต่จำเป็น นอกจากนี้ การใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดอย่างต่อเนื่องอาจสร้างความเครียดเรื้อรัง ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตและสนับสนุนปฏิกิริยาที่หุนหันพลันแล่นหรือก้าวร้าว

อาการซึมเศร้า โดยทั่วไปอาจเกิดจากความรู้สึกไร้ความสามารถหรือความกลัว วัยรุ่นที่เผชิญความรุนแรงในครอบครัวมักรู้สึกวิตกกังวล เสียใจ หรือมีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำ อารมณ์เหล่านี้ หากไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม อาจรุนแรงขึ้นตามเวลาและรบกวนชีวิตประจำวัน การเรียน หรือชีวิตสังคมของพวกเขา

สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตว่าไม่ใช่วัยรุ่นทุกคนที่เผชิญความรุนแรงจะพัฒนาปัญหาทั้งหมด บางคนแสดงความยืดหยุ่นอย่างน่าทึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับการสนับสนุนทางอารมณ์ที่มั่นคง เช่น ความสัมพันธ์ที่มั่นคงกับพ่อแม่ที่ไม่รุนแรงหรือผู้ใหญ่ที่คุ้มครอง ความภาคภูมิใจในตนเองที่ดีและกลยุทธ์การปรับตัวที่มีประสิทธิภาพก็มีบทบาทสำคัญในการลดทอนผลกระทบเชิงลบของประสบการณ์เหล่านี้

อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงยังคงมีอยู่และแพร่หลาย ผลการสำรวจครั้งนี้เน้นย้ำถึงความเร่งด่วนในการดำเนินการ ป้องกันความรุนแรงในครอบครัวและให้การสนับสนุนวัยรุ่นที่เผชิญเหตุการณ์ดังกล่าวควรกลายเป็นความสำคัญเร่งด่วน นี้รวมถึงโครงการการศึกษาในโรงเรียน กิจกรรมรณรงค์เพื่อสร้างความตระหนักรู้ และการเข้าถึงบริการทางจิตวิทยาที่ง่ายขึ้น ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ นักการศึกษา และผู้ปฏิบัติงานสังคมมีบทบาทสำคัญในการระบุวัยรุ่นที่กำลังประสบปัญหาและนำพวกเขาไปสู่โครงสร้างช่วยเหลือที่เหมาะสม

“`

Sources du média

Document de référence

DOI : https://doi.org/10.1007/s40653-026-00929-9

Titre : Association of Exposure to Violence at Home with Aggressive Behaviors and Depressive Symptoms in Adolescence: Findings from the Generation XXI Cohort

Revue : Journal of Child & Adolescent Trauma

Éditeur : Springer Science and Business Media LLC

Auteurs : Mariana Amorim; Assumpta Nwodu; Sílvia Fraga