آیا اختلالات روانی مکانیسم‌های بیولوژیکی مشترک دارند؟

بیماری‌های مغزی مانند اوتیسم، اسکیزوفرنی، بیماری آلزایمر یا صعقه (اپی‌لپسی) دارای منشأ ژنتیکی پیچیده‌ای هستند. تا به حال، دانشمندان تغییرات ژنتیکی، هم رایج و هم نادر، مرتبط با این اختلالات را شناسایی کرده‌اند. با این حال، فرایندهای بیولوژیکی مشترک تحت تأثیر این دو نوع تغییر همچنان به خوبی درک نشده بودند.

یک رویکرد جدید با تحلیل بیان ژن‌ها در ۹۳۳ نمونه مغزی پس از مرگ، این مکانیسم‌ها را روشن کرده است. پژوهشگران کشف کردند که علی‌رغم مجموعه ژن‌های پرخطر اغلب متمایز در مطالعات مربوط به تغییرات رایج و نادر، ژن‌هایی که به صورت هماهنگ با این ژن‌های پرخطر بیان می‌شوند، به طور قابل توجهی همپوشانی دارند. این ژن‌های همگرا نقش قوی در وراثت بیماری‌ها دارند، چه برای تغییرات رایج و چه نادر.

این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که این ژن‌ها ویژگی‌های مهم مشترک دارند: آن‌ها حساسیت بیشتری نسبت به موتاسیون‌ها دارند و بیشتر هدف داروهای موجود هستند. این موضوع نشان می‌دهد که آن‌ها ممکن است نقش کلیدی در توسعه درمان‌های جدید ایفا کنند. علاوه بر این، آن‌ها در فرایندهای بیولوژیکی اساسی مانند ارتباط بین نورون‌ها یا پاسخ ایمنی که در چندین اختلال روانی مختل می‌شوند، دخیل هستند.

در نهایت، این پژوهش انواع خاصی از سلول‌های مغزی مانند آستروسیت‌ها و نورون‌های گلوتاماترژیک را که به نظر می‌رسد به طور خاص تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، برجسته می‌کند. این نتایج راه را برای درک بهتر مکانیسم‌های زیربنایی بیماری‌های مغزی هموار می‌کند و ممکن است به شناسایی اهداف درمانی جدید کمک کند.

Sources du média

Document de référence

DOI : https://doi.org/10.1038/s41380-026-03571-x

Titre : Convergent coexpression reveals shared biological mechanisms underlying common and rare variant risk in six neuropsychiatric disorders

Revue : Molecular Psychiatry

Éditeur : Springer Science and Business Media LLC

Auteurs : Hanna Abe; Calwing Liao; Lide Han; Theodore Morley; Michael E. Talkowski; Kristen J. Brennand; Douglas M. Ruderfer